Basic HTML Version
10
υγεία
ι ο υ λ ι ο σ 2 0 1 7 |
I A S I S
Οι επεμβάσεις αυτές, πολλές φορές, συν-
δυάζονται και με επεμβάσεις και στα άλλα
δάκτυλα, εφ’ όσον υπάρχουν συνοδές παρα-
μορφώσεις, με σκοπό και τη συνολική διόρ-
θωση των παραμορφώσεων του ποδιού και
την ικανοποίηση της απαίτησης των ασθενών.
Παρ’ όλη την πρόοδο που έχει γίνει, πρέπει ο
ασθενής, αλλά πολλές φορές και ο γιατρός, να
ξέρει ότι οι επεμβάσεις έχουν και επιπλοκές.
Ευτυχώς, στις περιπτώσεις αυτές που αναφέ-
ρουμε εδώ, οι επιπλοκές είναι λίγες κι εύκολα
αντιμετωπίσιμες.
Τα προβλήματα που προκύπτουν είναι, συ-
νήθως, λόγω βιαστικής ενημέρωσης του
ασθενή από τον γιατρό του. Έτσι, μπορεί να
προκύψουν προσδοκίες από την πλευρά του
ασθενούς, που όμως δεν είναι ρεαλιστικές
και τελικά προκαλούν απογοήτευση και θυ-
μό. Π.χ. δεν μπορεί ένα βαριά παραμορφωμέ-
νο πόδι μιας ηλικιωμένης ασθενούς, όσο και
καλή δουλειά να γίνει, να μπορέσει να μπει σε
ψηλοτάκουνα και μυτερά παπούτσια και αυτό
πρέπει να εξηγηθεί. Στην ίδια περίπτωση, δεν
μπορεί να γίνει επέμβαση με μικρή τομή (MIS),
γιατί το πιθανότερο είναι ότι θα αποτύχει και
θα χρειασθεί να ξαναεπέμβει, με συνέπεια τη
δυσαρέσκεια και πιθανές παρεξηγήσεις από
την πλευρά τού ή τής ασθενούς.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΠΛΕΟΝ,
ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ
ΑΠΟ ΤΟν
ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ
ΒΛΑΙΣΟΜΕΓΑ ΔΑΚΤΥΛΟ,
οπως ονομαζεται ιατρικα,
ΓΡΗΓΟΡΑ & ΑΝΩΔΥΝΑ
«ΚΟΤΣΙ»
ΤΟΜΕΓΑΛΟ
ΔΑΚΤΥΛΟ
ΠΟΥ
ΠΟΝΑΕΙ...
Ο
Βλαισός Μέγας Δάκτυλος, γνωστός και
ως «κότσι» είναι ένα πρόβλημα που αντι-
μετωπίζει ένα μεγάλο ποσοστό, ιδίως γυ-
ναικών, μετά τη μέση ηλικία. Βέβαια, το
πρόβλημα παρουσιάζεται και σε άνδρες
και σε μικρότερες ηλικίες, αλλά σε μικρότερο ποσοστό.
Κυρίως οφείλεται στη -για πολλά χρόνια- χρήση παπου-
τσιών, που είναι ψηλοτάκουνα και έχουν στενό πρόσθιο
σχήμα. Η κληρονομικότητα, επίσης, παίζει κι αυτή ση-
μαντικό ρόλο.
Η παραμόρφωση είναι πιο σύνθετη από ότι υποδηλώνει
η ονομασία της. Ανάλογα με την παρουσία ή όχι εκφυ-
λιστικών αλλοιώσεων, το βαθμό της παραμόρφωσης,
αν αυτή αφορά κυρίως στο μεγάλο δάκτυλο ή το μετα-
τάρσιό του, διακρίνουμε διάφορες μορφές και ανάλογα
αποφασίζουμε για τη διόρθωσή της.
ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ
Η παραμόρφωση αυτή μπορεί να εμφανιστεί και στην
εφηβεία, όταν πρόκειται για κληρονομική μορφή. Δεν εί-
ναι στάσιμη, αλλά εξελίσσεται. Στην αρχή, μπορεί να εί-
ναι απλά μια διόγκωση στη βάση του μεγάλου δακτύλου
του ποδιού, που φλεγμαίνει και προκαλεί πόνο από την
τριβή με τα παπούτσια. Στη συνέχεια το μεγάλο δάκτυ-
λο «στραβώνει» προς τα μέσα. Συγχρόνως, στρέφεται
γύρω από τον άξονά του και σιγά - σιγά και σε παραμε-
λημένες περιπτώσεις «καβαλάει» πάνω από το δεύτερο
δάκτυλο ή κάτω από αυτό. Η συνέπεια είναι να προκα-
λούνται παραμορφώσεις και στα υπόλοιπα δάκτυλα με
τη μορφή σφυροδακτυλίας, πληκτροδακτυλίας, γαμψο-
δακτυλίας και εξαρθρήματος της βάσης του δακτύλου
και σχηματισμό επώδυνων κάλων, που προκαλούνται
από την τριβή των παραμορφωμένων αυτών δακτύλων
με τα παπούτσια.
Παράλληλα, η διαταραχή που προκαλείται από τη μη σω-
στή θέση του μεγάλου δακτύλου και τη μεταφορά φορ-
τίων κατά τη βάδιση κάτω από τα μικρότερα δάκτυλα,
προκαλεί πόνο κάτωαπό τη βάση αυτών, κατάσταση που
ονομάζουμε μεταταρσαλγία από μεταφορά.
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Εάν αντιμετωπίζετε ένα τέτοιο πρόβλημα, θα πρέπει να
επισκεφτείτε έναν Ορθοπαιδικό - Χειρουργό με εξειδί-
κευση στη χειρουργική του άκρου ποδός. Ο γιατρός θα
σας ζητήσει λεπτομερές ιστορικό και θα ακολουθήσουν
ερωτήσεις περί της ακριβούς εντόπισης του ενοχλή-
ματος, της διάρκειάς του και κλινική εξέταση. Το πόδι
φωτογραφίζεται και ακολούθως γίνεται ακτινολογικός
έλεγχος. Μια λεπτομέρεια που συχνά παραμελείται, εί-
ναι ότι οι ακτινογραφίες πρέπει να γίνονται σε όρθια θέ-
ση. Αφού συγκεντρωθούν όλα αυτά, γίνεται μια εκτενής
συζήτηση γιατρού με ασθενή για την προτεινόμενη επέμ-
βαση και πώς αυτή θα ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του
ασθενή.
Ο ασθενής, για κάποιο χρονικό διάστημα, θα χρειασθεί
να φορά ένα ειδικό μετεγχειρητικό υπόδημα αποφόρτι-
σης άκρου ποδός, το οποίο έχει διπλή χρησιμότητα. Συμ-
βάλλει στην ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου, αλλά
δρα και σαν νάρθηκας, προστατεύοντας την επέμβαση.
Είναι πιθανόν, να περάσουν μέχρι και 2 (δύο) μήνες μέ-
χρι να υποχωρήσουν τα οιδήματα και να μπορέσει να φο-
ρέσει ο ασθενής πάλι τα κανονικά παπούτσια του/της.
Πριν το χειρουργείο, ο ασθενής θα υποβληθεί σε έναν